diversiteit in de buurt

Contextual effect of positive intergroup contact on outgroup prejudice

———-

Leven in gemengde wijk maakt bewoners toleranter

Ianthe Sahadat − 04/03/14, 10u28  − Bron: Volkskrant.nl

© anp. Alleen al het zien van ‘positieve gemengde contacten’ van buurtgenoten doet de tolerantie onder binnenlanders stijgen.

Wonen in een wijk met een gemengde bevolking maakt je toleranter voor andere culturen, of je dat nu wilt of niet. Dat blijkt uit een internationale studie die deze week in het tijdschrift PNAS verschijnt.

  •  

Je ziet ook Hollandse echtparen die hele Marokkaanse gezinnen adopteren, met de kinderen naar de bibliotheek gaan en zelfs mee op vakantie naar Marokko gaan

Hoogleraar stedelijke sociologie Jan Rath

© anp.

De Afrikaanderwijk in Rotterdam.

In buurten met veel inwijkelingen krijgt de binnenlandse bevolking de neiging zich terug te trekken en nemen de vooroordelen toe. Toch zijn het niet de blanke gezinnen in witte buitenwijken die toleranter zijn ten opzichte van nieuwkomers, maar juist de mensen die in gemengde wijken wonen.

Een internationale groep onderzoekers, onder leiding van Oxford-hoogleraar psychologie Miles Hewstone, ontdekte dat er zoiets bestaat als ‘passieve tolerantie’. Oorspronkelijke bewoners die in multiculturele wijken wonen zonder zelf contact te hebben met mensen van een andere etnische herkomst zullen na verloop van tijd minder racistische denkbeelden ontwikkelen. Alleen al het zien van ‘positieve gemengde contacten’ van buurtgenoten doet de tolerantie onder binnenlanders stijgen, zo blijkt.

Het onderzoek is gebaseerd op diverse studies die tussen 2002 en 2011 in Groot-Brittannië, Duitsland, de VS en Zuid-Afrika zijn uitgevoerd. Hoogleraar stedelijke sociologie Jan Rath van de Universiteit van Amsterdam denkt dat voor onder meer Nederland hetzelfde geldt. “Het idee, ‘al die buitenlanders, dat kan toch nergens goed voor zijn’, is inmiddels wel achterhaald, denk ik.”

“Gewone alledaagse interactie”
Het mooie van de studie is volgens Rath dat niet naar droge percentages inwijkelingen is gekeken, maar naar de ‘gewone alledaagse interactie in de wijk’ – want daar gaat het tenslotte om.

“Natuurlijk zijn er mensen in gemengde wijken die vanachter hun gordijn zitten te mokken”, zegt Rath. “Die zien elke dag hun vooroordelen bevestigd. Maar je ziet ook echtparen die hele Marokkaanse gezinnen adopteren, met de kinderen naar de bibliotheek gaan en zelfs mee op vakantie naar Marokko gaan. En de meerderheid van de bewoners in de gemengde wijken is gewoon neutraal. Ook prima. Ik hoef ook niet elke dag bij mijn buren op de koffie.”

Zelf groeide Rath op in de Rotterdamse Afrikaanderwijk, waar begin jaren zeventig de eerste rassenrellen uitbraken. “Omdat er 5 procent buitenlanders in de wijk waren komen wonen, moet je nagaan. Als er nu 20 procent buitenlanders in een wijk woont, vinden we dat een aardig witte wijk.”

Wat de studie volgens Rath vooral aantoont, is dat we niet zo bang hoeven te zijn voor diversiteit. “Het nuanceert populistische stellingen, die ook de politiek niet schuwt.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s